Categorías de residuos no punto neto municipal en Galicia: guía para operarios e técnicos
Listado completo das fraccións que esixe a normativa galega en puntos netos municipais, coas casuísticas de clasificación máis habituais.
Resumo: A normativa autonómica galega establece categorías de residuos específicas que todo punto neto municipal debe rexistrar de forma diferenciada. Coñecelas con precisión reduce erros de clasificación, facilita o reporte en GaIA e evita incidencias na inspección. Esta guía repasa cada fracción e as dúbidas máis comúns na vosa operativa real.
Táboa de contidos
- Por que importa a coherencia entre o que recibís e o que reportáis
- As fraccións obrigatorias segundo a normativa galega
- Residuos perigosos: as categorías que máis erros xeran
- Casuísticas de clasificación dudosa máis habituais
- Como afectan estas categorías ao reporte GaIA
- Que pode facer voso concello para reducir os erros de rexistro
Por que importa a coherencia entre o que recibís e o que reportáis
Cando un operario do punto neto acepta un residuo e o asigna a unha fracción, ese dato viaxe ata o informe GaIA que o concello debe remitir á Xunta. Se a clasificación en recepción non coincide coas categorías que esixe a normativa autonómica, o reporte arrastra erros que despois son difíciles de corrixir sen revisar os registros orixinais.
O problema non adoita ser descoñecemento: a maioría dos técnicos saben distinguir un RAEE dun residuo voluminoso. O problema é a dispersión: instrucións distintas segundo o operario, papeis soltos, follas de cálculo sen validación. Un residuo de clasificación ambigua se rexistra de forma diferente cada vez que chega, e iso acumula incoherencias na vosa base de datos operativa.
As fraccións obrigatorias segundo a normativa galega
A normativa de referencia para os puntos netos municipais en Galicia combina o marco estatal (Ley 7/2022 de residuos e solos contaminados) coas instrucións específicas do Plan de Xestión de Residuos Urbanos de Galicia (PXRUG). As categorías que todo punto neto debe rexistrar de forma diferenciada son:
Fraccións non perigosas de uso doméstico:
- Papel e cartón
- Vidro (envases e plano, se o punto neto os recibe por separado)
- Envases lixeiros (plástico, metal, brik)
- Téxtil e calzado
- Madeira (inclúe mobles de madeira sen tratamento especial)
- Residuos voluminosos non clasificables noutras fraccións (sofás, colchóns, marcos metálicos)
- Residuos de construción e demolición de orixe doméstico (RCD), con límite de cantidade por aportación
- Metais férreos e non férreos
- Aceite vexetal usado
- Pneumáticos fora de uso (NFU)
Fraccións perigosas:
- Baterías e acumuladores
- Pilas
- Medicamentos caducados (aínda que a maioría dos concellos os derivan ao SIGRE)
- Aceite mineral (lubricante de vehículos)
- Pinturas, barnices, disolventes e colas
- Fluorescentes e lámpadas de descarga
- Aerosois
- Produtos fitosanitarios e biocidas
- RAEE (Residuos de Aparatos Eléctricos e Electrónicos), desglosados nas categorías do sistema SIG correspondente
Outras fraccións con tratamento específico:
- Residuos de aparatos de frío e climatización (RAEE con gases fluorados, que requiren manipulador autorizado)
- Tóner e cartuchos de impresión
- Radiografías (polo seu contido en prata)
Cada unha destas categorías debe aparecer como fracción diferenciada nos vosos registros, porque GaIA as trata de forma individualizada no reporting.
Residuos perigosos: as categorías que máis erros xeran
Os RAEE concentran o maior volume de erros de clasificación nos puntos netos galegos. Os aparatos eléctricos e electrónicos se dividen en categorías con gestores autorizados distintos, e mesturarllos nun único contenedor de “electrónica” xera problemas no reporte e na entrega ao xestor.
As categorías de RAEE que máis confusión xeran:
- Grandes electrodomésticos (lavadoras, frigoríficos, lavavaxilas): se recollen xuntos, pero os aparatos con gases fluorados (frigoríficos, conxeladores, aires acondicionados) deben separarse porque o seu xestor é diferente.
- Pequenos electrodomésticos (batidoras, tostadoras, secadores): van a unha fracción distinta á dos grandes, aínda que fisicamente parezcan similares.
- Pantallas e monitores: categoría propia, non van co resto de TI.
- Equipos de TI (ordenadores, teclados, impresoras): fracción separada de pantallas e de electrónica de consumo.
- Lámpadas de descarga: aínda que son RAEE, teñen o seu propio sistema de recollida e non deben mesturarse con outros aparatos eléctricos.
Os aceites tamén xeran confusión habitual: o aceite vexetal de cociña e o aceite mineral lubricante son dúas fraccións completamente distintas, con xestores diferentes. Mesturados no mesmo contenedor inutilizan ambas as dúas correntes para a súa valorización.
Casuísticas de clasificación dudosa máis habituais
Estas son as situacións que os operarios consultan con máis frecuencia e onde a falta de criterio unificado xera máis incoherencias:
Mobles con partes mixtas Un armario con estrutura de madeira e herraxes metálicos: vai a voluminosos ou a madeira se a estrutura é maioritariamente madeira. Os herraxes non se separan en recepción salvo que o concello teña instrución expresa de xestor.
Somieres e colchóns Son voluminosos, pero algúns xestores os recollen por separado. Se voso concello ten contrato específico para colchóns, deben ter a súa propia fracción no rexistro, non ir a “voluminosos” xenérico.
Extintores Son residuos perigosos (conteñen axentes a presión e compoñentes químicos), pero moitos operarios os clasifican como metais. Necesitan xestor autorizado.
Cables e enchufes sen aparato Aínda que non teñen carcasa de aparato, son RAEE. Van á fracción de pequeno aparato ou cables, segundo o SIG de referencia do concello.
Roupa con suxidade ou deterioro extremo O téxtil moi deteriorado ou contaminado non é valorizable como roupa de segunda mano, pero sí como trapo industrial. A fracción no rexistro debe ser téxtil igualmente; é o xestor quen determina o destino final.
Residuos de construción con amiantos Aínda que o cidadán declare que “non hai amiantos”, calquera RCD con sospecha razoable de fibrocemento debe rexeitarse ou tratarse como residuo perigoso. O punto neto non é o lugar de xestión de amiantos salvo que teña autorización específica.
Medicamentos sen envase Van igualmente á fracción de medicamentos caducados ou ao sistema SIGRE, aínda que non teñan caixa. O criterio é o contido, non o envase.
Como afectan estas categorías ao reporte GaIA
O informe GaIA, que os concellos galegos deben remitir periodicamente á Xunta, desglosa os residuos xestionados por fracción e por destino. Se vosos registros agrupan nunha soa categoría o que GaIA espera ver en dúas ou tres fraccións distintas, o informe non pode xenerarse directamente: alguén ten que desglosar manualmente os datos antes de reportar.
Ese traballo de desglose manual é o que máis tempo consume en equipos técnicos pequenos, e é tamén onde se introducen erros secundarios. Un rexistro de orixe ben estruturado por categorías normativas elimina ese paso intermedio.
Os concellos que rexistran por fraccións normativas desde o primeiro momento reducen o tempo de xeración do informe GaIA entre un 60 % e un 80 % respecto aos que traballan con categorías propias e deben adaptar despois.
Se queredes entender mellor como funciona o informe GaIA e que datos exactos esixe, podedes ver a guía completa en Como funciona o informe GaIA de residuos en Galicia.
Que pode facer voso concello para reducir os erros de rexistro
O primeiro paso é contar cun listado de fraccións activas no voso punto neto que coincida exactamente coas categorías que GaIA espera recibir. Ese listado debe estar dispoñible para os operarios no momento de recepción, non arquivado nun documento técnico que ninguén consulta.
O segundo paso é cerrar a posibilidade de rexistrar en categorías que non existen no voso sistema. Cando un operario pode escribir libremente o nome da fracción, a variabilidade é inevitable: “electrónica”, “eléctrico”, “RAEE pequeno” e “aparatos pequenos” poden ser o mesmo residuo rexistrado de catro formas distintas por catro persoas distintas.
O terceiro paso é vincular cada fracción co seu xestor autorizado e o seu código LER, de modo que o rexistro de recepción xa xere automaticamente os datos que necesita o informe.
Se voso equipo traballa aínda con follas de cálculo ou con registos en papel, podedes ver os problemas concretos que isto xera en Rexistro manual de residuos en puntos netos: erros operativos que custan máis do que parece.
En TuPuntoLimpio, a plataforma se configura coas categorías exactas do voso punto neto, alineadas coas fraccións que GaIA esixe, antes do primeiro día de uso. A implantación tarda entre 2 e 4 semanas, con formación incluída para o equipo operativo. Se queredes ver como encaixa na vosa operativa real, podedes solicitalo en tupuntolimpio.es.